สมมติว่า คุณคือผู้บริหาร ร้านค้าหรือบริษัทขนาดกลาง แล้วมีความตั้งใจที่จะ พัฒนา สถานที่ประกอบการ ให้ทันสมัยขึ้น ไม่ว่าจะเป็นการ ติดตั้งระบบประหยัดพลังงาน หรือขยายพื้นที่ เพื่อให้รองรับ การขยายตัวของทีมงาน คุณทุ่มเทงบประมาณ เพื่อสร้างการเติบโต แต่ผลลัพธ์ที่ตามมา คือรัฐบาลส่งใบเรียกเก็บภาษี ในอัตราที่สูงขึ้น ซึ่งมีมูลค่ามหาศาล เพียงเพราะว่า มูลค่าทรัพย์สินของคุณสูงขึ้น
วิกฤตภาษีที่เป็นอุปสรรคต่อการขยายธุรกิจ
ระบบภาษีทรัพย์สินเชิงพาณิชย์ ของประเทศอังกฤษ เป็นภาระผูกพันที่กิจการ ทุกแห่งต้องจ่าย ตามมูลค่าของสถานประกอบการ ซึ่งฟังดูสมเหตุสมผล ในเชิงหลักการ แต่ในทางปฏิบัติจริง มันคืออุปสรรคที่ซับซ้อน ที่ส่งผลกระทบอย่างรุนแรงต่อกระแสเงินสด
อ้างอิงข้อมูลจาก สมาพันธ์อุตสาหกรรมอังกฤษ ซึ่งเป็นองค์กรภาคธุรกิจที่ใหญ่ที่สุด ได้เน้นย้ำถึงวิกฤตนี้ว่า ภาษีนี้คือกำแพงที่ขวางกั้นความเจริญ ที่ต้องได้รับการแก้ไข โดยไม่มีข้ออ้าง
กับดักการพัฒนา: ยิ่งทำดี ยิ่งโดนภาษีลงโทษ
จุดอ่อนที่สำคัญ ที่ฝังรากลึก คือกลไกที่เรียกว่า "ภาษีที่ลงโทษการปรับปรุง" หมายความว่าเมื่อใดก็ตาม ที่บริษัทใช้เงินเพื่อพัฒนา ไม่ว่าจะเป็นการ ปรับปรุงสภาพแวดล้อม หรือแม้แต่การติดตั้ง ระบบพลังงานสะอาด มาใช้เพื่อความยั่งยืน ราคาประเมินของอาคารจะเพิ่มขึ้นทันที และตามมาด้วย ใบเรียกเก็บภาษีก็เพิ่มตาม โดยอัตโนมัติ
ลองพิจารณากรณี ผู้ประกอบการที่พัก ที่ต้องการยกระดับห้องพัก หรือผู้จัดการโลจิสติกส์ ที่พยายามลดค่าใช้จ่ายด้านพลังงาน เม็ดเงินที่ใส่ลงไป ไม่เพียงแต่ไม่ได้รับ การสนับสนุนด้านภาษี มันยังกลายเป็นภาระ ที่บีบคอธุรกิจให้หายใจลำบาก นี่คือทิศทางที่สวนทาง กับการกระตุ้นเศรษฐกิจ ที่ต้องการนวัตกรรม
เสียงสะท้อนจากภาคธุรกิจ: ความไม่แน่นอนที่ฆ่าแผนระยะยาว
ปัญหาไม่ได้จบแค่ ภาระทางการเงินที่เพิ่มขึ้น แต่สิ่งที่น่ากังวลกว่าคือ ความผันผวนของระบบประเมิน ภาษีเงินได้นิติบุคคล ว่าการทุ่มงบประมาณลงไป จะส่งผลต่อภาษี ขยับขึ้นไปในทิศทางไหน
สภาวะเช่นนี้คืออุปสรรคที่แท้จริง โครงการสำคัญต่างๆ ถูกระงับหรือตัดงบประมาณ หรือบางโครงการถูกยกเลิกไปเลย เพียงเพราะไม่สามารถคำนวณ ผลตอบแทนที่คุ้มค่า ภายใต้ระบบภาษีปัจจุบัน
โอกาสทางเศรษฐกิจที่รอการปลดล็อกจากการปฏิรูปภาษี
ข้อโต้แย้งที่มักจะได้รับ เมื่อมีการเสนอให้ปฏิรูป คือความกังวลเรื่องงบประมาณแผ่นดิน แต่หากมองในมุมกลับ ภาคธุรกิจมีคำตอบที่ชัดเจน
จากการวิเคราะห์ข้อมูล พบว่าธุรกิจเกินกว่าร้อยละ 30 ยืนยันว่าจะนำเงินที่ประหยัดได้ กลับมาหมุนเวียนในระบบ ในสัดส่วนที่สูงที่สุด เพื่อพัฒนาขีดความสามารถ อาทิเช่น:
กล่าวโดยสรุป การปฏิรูปภาษีทรัพย์สิน ไม่ใช่การเอื้อประโยชน์ให้นายทุน แต่คือการคลายพันธนาการ พลังการผลิตที่ถูกกักขังด้วยภาษี ให้กลับมาขับเคลื่อน การเติบโตของประเทศอย่างยั่งยืน ซึ่งจะส่งผลดีต่อทุกคน ในระยะยาวอย่างแน่นอน